Ego sum Catholica Romana

Kathalijne Buitenweg struikelt alsnog over de Hoeksteen

Enige jaren geleden mocht de Italiaan Rocco Buttiglione geen Eurocommissaris worden dankzij het  lafhartige gestook van GroenLinks Europarlementariër Kathalijne Buitenweg. GroenLinks wilde de Rooms Katholieke Buttiglione niet als Eurocommissaris, omdat hij mogelijk iets persoonlijk tegen de zonde van Sodomie zou kunnen hebben. En als je Katholiek bent dan mag dat natuurlijk niet: het mag bijvoorbeeld wél als je geen geloof hebt.

 

Om de benoeming van Rocco te torpederen lanceerde Buitenweg – voor de televisiecamera - een buitenparlementaire en ondemocratische telefoonactie om Rocco een soort Berufsverbot op te leggen. Het duurde niet lang of een groot deel van het linkse volk in het Europees Parlement koos partij voor Kathalijne, en…Rocco Buttiglione moest omwille van zijn Katholiek geloof subiet het veld ruimen. De arme Buttiglione werd niet alleen in een soort Ban gedaan, maar werd ook door linkse Regenten gediscrimineerd vanwege zijn geloof. Maar wat erger was: een ware linkse heksenjacht tegen Buttiglione was het gevolg. Schriftelijke klachten over dit buitenparlementaire discriminatoire wangedrag van GroenLinks hadden geen resultaat. Want stel je eens voor, dat je daarover klagen kunt en dat je klacht over discriminatie in behandeling wordt genomen!

 

Nu zijn er tongen die beweren dat er sindsdien een aantal personen achter de schermen actief zijn geweest om dit onrecht ongedaan te maken. Ik weet niet of dat waar is, maar het was wel duidelijk dat de gelovige Rocco nooit meer een EU-baantje zou kunnen krijgen; Rocco was namelijk op een zelfde manier behandeld zoals vele jaren geleden in de VS werd uitgedokterd door een zekere Senator Joe McCarthy. Dat betekent gewoon in kort Nederlands dat je op een Zwarte Lijst verdwijnt zodat je – omwille van je overtuiging - nooit een baan kan krijgen. Zulke mensen heten Blacklisted.

 

Maar niet getreurd mijn kinderen, want het muisje krijgt een staartje. Want…

 

Ik hoor vandaag dat we een nieuwe EU-president hebben. De man blijkt een Rooms Katholiek te zijn die zijn geloof niet onder stoelen of banken steekt. Hoe je het ook draait of keert, maar dit keer is Kathalijne Buitenweg met haar hele partij over de Hoeksteen (Christus) zelf gestruikeld. Buttiglione hebben ze weg gekregen, maar er kwam een Katholieke EU-president voor in de plaats…

 

Wie het laatste lacht, hij lacht het best zou ik zeggen.

Wij roemen in het Kruis van Onze Heer Jezus!

Het Kruis mag dan (mede) door een Turkse rechter zijn verboden voor Italiaanse openbare scholen (lees Europa), maar dat wil nog niet zeggen dat Rooms Katholieken niets kunnen terugdoen. Wij trekken gewoon een paar blikken met Kruisen open en zetten dat op onze weblogs. Laten strijdende Atheïsten maar tandenknarsen. Hebben deze Atheïsten last van dit Kruis, dan kijken ze in het vervolg maar gewoon de andere kant op!

Over doopnamen en Heiligen

“Hoé heet ie!?” Vroeg de pastoor, terwijl hij in de Sacristie het Doopregister wilde bijwerken na een kinderdoopje. Een van de ouders herhaalt de naam, maar wat er uit komt is geen Christelijke doopnaam, maar een allergaartje van vreemde klanken in een taal die ik niet ken.

De pastoor – in Liturgisch gewaad - kijkt met enige zorg naar het Doopregister en vult zwijgend en langzaam de naam in. Toch nog even vragen aan de ouders wat dat voor een vreemde doopnaam is. Het blijkt een Sioux-naam te zijn van een of andere Indianenstam in de Verenigde Staten. Het begint mij wat te duizelen: een Sioux-naam van een of andere Indianenstam? Nou ja, ik kan mij voorstellen dat Indianen in de VS het recht hebben hun eigen Sioux-naam te kiezen omdat het logisch gezien ook wel bij hun cultuur en volk past, maar een blank kind… in West Europa?

 

Nee, ik ben daar helemaal niet tevreden over. Het is zorgwekkend dat er namen aan kinderen worden gegeven tijdens de doop, als deze niet refereert aan de Heiligen die bij God zijn. De meest rare combinaties en de meest bizarre namen hoor je tegenwoordig, zoals Boy, Google en Ivory (ivoor).

De Heiligen hebben juist grote macht en voorspraak bij onze Heer, zeker als je op de naamdag de Heilige viert, hun hulp inroept en de naam van die Heilige draagt. Aan de dopeling wordt de naam van de Heilige gegeven om hem onder bijzondere bescherming van een Hemelse Patroon te stellen en om hem aan te moedigen zijn voorbeeld na te volgen.

 

Ik heb niets tegen de Indianencultuur, zeker niet, en er moet gezegd worden dat Noord-Amerikaanse Indianen een heel groot onrecht is aangedaan twee eeuwen geleden. Er werden tijdens militaire veldacties complete indianendorpen uitgemoord. Maar ik vraag mij af of we als Rooms Katholieken zitten te wachten op dit soort verstoppertje spelen. Het kind heeft er immers geen baat van. Ik zit mij nu af te vragen wat er gaat gebeuren als een kind met een Sioux-naam een bekering doormaakt en graag een Christelijke naam wil hebben. 

Groene Pepers binnenkort weer online?

Vandaag heb ik gemerkt dat Groene Pepers mogelijk weer in de lucht is. De site is nog wel under construction. Bij het natrekken van het IP-adres staat deze nog steeds op naam van Rob Mutsaerts.

De URL is overigens nog steeds dezelfde:

http://www.groenepepers.nl/

Over Kardinaal Willebrands en de Latijnse Liturgie

Na het liturgisch gestook van sommige vermolmde kloosters in het begin van de jaren zestig - en nog voordat het Tweede Vaticaans Concilie zijn beslag kon nemen - zijn er ook mensen geweest die niet tevreden waren over het liturgisch verval in onze parochies.

Een van de belangrijkste personen die het goede initiatief namen waren o.a. zaliger Aartsbisschop Kardinaal Willebrands en de Vereniging voor Latijnse Liturgie. Beide hebben in de Nederlandse Kerkprovincie een zeer duidelijke stempel op de juiste liturgievernieuwing gehad. In sneltreinvaart werden de liturgische boeken vertaald en uitgegeven. Wie geen liefde tot de Heer had, deed het met een op fantasie samengestelde klapper gevuld met de onzin van Oosterhuis of menige protestant die ook al niet in de Consecratie geloofde. Zonder het werk en noeste arbeid van Kardinaal Willebrands en de Vereniging voor Latijnse Liturgie hadden we nog onder een soort Bezetting geleefd en had het misschien niet lang geduurd of we hadden ook nog de taal van de Bezetter gesproken.

 

We hebben veel te danken gehad aan de enorme inzet van een paar mensen die ons gelukkig de goede vruchten van de Liturgie hebben doorgegeven. Hierdoor stellen we ons veel gemakkelijker open voor de stroom van genaden die wij elke zondag mogen ontvangen tijdens de H.Mis en elke keer als wij naar de Heilige Mis gaan. Een geldige H.Mis en geldige sacramenten geven ons die genade. Naar beneden gehaalde Liturgie in zelf gemaakte klappers compleet met infantiel gezwets, geeft de mens niet echt Gods genade. Integendeel. De parochiaan die zich aansluit bij Acht Mei querulanten  sluit zich daarentegen juist af van de Kerk en loopt vervolgens - beroofd van de genade - massaal diezelfde ware Kerk uit.

 

Er zijn helaas ook keerzijden te melden: wie het Latijn beheerst en de vertaling in het missaal eens controleert gaat zich soms afvragen of de vertalers hun werk wel goed gedaan hebben. Vertalingen als: Hij is onze dankbaarheid waardig, terwijl er staat: Dignum et Justum est (beter zou m.i. zijn: het is waardig en recht) zal toch met mij eens zijn dat er nog voldoende werk te doen is om een finetuning in de vertaling te bewerkstelligen. En als ik de bisschoppen mag geloven moeten er veel vertalingen worden herzien. Dat zal het nodige monnikenwerk opleveren, maar het resultaat is er dan ook wel naar.

 

Wie iets bestellen wil bij de vereniging kan dat ook via het web doen: http://www.latijnseliturgie.nl/

Over oordelen en het Ariënskonvikt

Nee, het is (nu nog voor mij) niet gemakkelijk om vast te stellen wat precies de beweegredenen zijn geweest van de Aartsbisschop Mgr.Eijk om het Ariënskonvikt op te heffen, althans als je de vele schrijfsels op het internet mag geloven. Er zullen wel goede redenen voor zijn geweest om dit te doen. Volgens sommigen is geld niet het probleem, maar ik krijg wel eens de indruk dat  sommigen  met hun stukjes de boom willen rooien zonder op te letten hoe de boom vallen gaat. Let wel, de verhalen over het Ariënskonvikt zijn de laatste tijd meestal in soort Halleluja-stemming gemaakt en in de trant van: we-kunnen-toch-niet-zonder? Maar er zijn ook schaduwzijden gemeld over dit konvikt waardoor een ingreep noodzakelijk was.

 

Jezus waarschuwt ons dat wij allemaal niet te snel moeten oordelen, zoals Hij dat in de Bergrede naar voren heeft gebracht. Oordelen zelf is niet fout, maar lichtzinnig oordelen is dat wél. Helaas merk ik dat het de schijn heeft alsof de Aartsbisschop nu wordt aangevallen wegens zijn beslissing het konvikt te sluiten, en zonder dat men voldoende goed op de hoogte is van alle ins- en outs om tot deze beslissing te komen. Persoonlijk sta ik altijd achter elke Aartsbisschop en wil mijn oordeel  over deze zaak met enige voorzichtigheid naar voren brengen. Ik weet dat er nog geen priesters zijn die het aandurven achter hun eigen Aartsbisschop te staan, maar dat gebeurde ook met mijn eigen bisschop Joannes Gijsen van Roermond jaren geleden (weten we nog?).

 

We hebben er niets aan dat – hoe goed bedoeld ook – sterke standpunten in deze worden geventileerd waardoor de Duivel en zijn trawanten hier in Nederland een reden kunnen vinden om de zoveelste aanval op de Heilige Kerk te openen. Misschien ben ik de enige in de Kerkprovincie die er zo over denkt, maar ik wil niet op voorhand mensen gaan napraten maar graag een eigen standpunt ontwikkelen (met het gevaar af dat dit niet gewaardeerd wordt.) 

En wat de liefde betreft: We zullen de rijen moeten sluiten om de Kerk op te bouwen. Een andere manier is er niet.

Wie niet horen wil, moet maar voelen

184. Iedere katholiek – priester, diaken of christengelovige leek – heeft het recht een klacht over een misbruik in de liturgie in te dienen bij de diocesane bisschop of bij de competente ordinaris die rechtens aan hem gelijk is, of bij de Apostolische Stoel op grond van het primaatschap van de paus.290 Het is evenwel passend dat een aanklacht of klacht, voor zover mogelijk, eerst aan de diocesane bisschop wordt voorgelegd. Dit dient echter steeds te gebeuren in waarheid en liefde.

 

Zo begint artikel 184 van de instructie Redemptionis Sacramentum van de Congregatie voor de Goddelijke Eredienst en de Discipline van de Sacramenten. Wie een klacht heeft over misbruik of over ernstig misbruik in de Liturgie hier in Nederland moet dus eerst de klacht indienen bij de Bisschop of Ordinaris binnen het gebied waar de klacht heeft afgespeeld. Zou er niets worden gedaan met de klacht of is men ontevreden over de afwikkeling ervan, dan raad ik iedereen aan om diezelfde klacht nogmaals bij de bovenstaande Romeinse Congregatie voor te leggen. Het adres is hieronder te vinden inclusief het e-mailadres.

 

Congregatie voor de Goddelijke Eredienst en voor de Discipline van de Sacramenten

Prefect: kardinaal Francis Arinze

Adres:

Palazzo delle Congregazioni

Piazza Pio XII 10

00193 Roma

Tel: 0039 06 69 88 43 16

Fax: 0039 06 69 88 34 99

E-mail: cultdiv(at)ccdds.va

 

We zitten nu al meer dan 40 jaar met de verwoestende effecten in de Liturgie in dit land. De bovengenoemde instructie gaat zelfs zover dat er ook kerkelijke straffen worden opgelegd als deze misbruiken blijven voortwoekeren. Om spam te voorkomen heb ik het apenstaartteken in het e-mailadres van de Congregatie vervangen door het at-teken. Die moet je dus ook weghalen en een @-teken plaatsen, anders werkt het e-mailadres niet.

Degene die klaagt hoeft zich verder niet bezorgd te maken over de bepalingen van de Bijzondere Synode in 1980, alwaar afgesproken werd dat er buiten de bisschop om niet meer geklaagd mocht worden. De instructie eindigt immers met:

Dit alles geldt ongeacht welke tegengestelde bepalingen ook.

Deze instructie die door de Congregatie voor de goddelijke Eredienst en de Regeling van de Sacramenten in opdracht van paus Johannes Paulus II en in overleg met de Congregatie voor de Geloofsleer is opgesteld, heeft deze paus op 19 maart 2004 goedgekeurd en hij heeft de opdracht gegeven dat deze wordt uitgegeven en terstond wordt nageleefd door allen die het betreft.

 

Ik wens de klagers erg veel succes toe.

Dominee Bram Grandia ziet spoken

Jammer voor jullie, geachte progressieven, jammer voor jullie kerkmolesteerders en Achtmei-ers: er komt géén versoepeling van het Celibaat in de RK-Kerk en die zal er ook niet komen. Nu niet, en in de toekomst niet. Speculeren over het Celibaat heeft geen zin naar aanleiding van de terugkeer van de Anglicanen. De Romeinse instantie heeft vandaag laten weten dat er van een versoepeling geen sprake is:

Link nieuws-artikel Katholiek Nieuwsblad. 

Ik zat intussen wel in mijn vuistje te lachen, want in Nederland begon iemand via een column zijn mening te spuien. Het betrof hier IKON-dominee Bram Grandia die er blijkt van geeft niets van het Celibaat te hebben begrepen. Want wie de ontwikkelingen van de RK-kerk een beetje heeft bijgehouden weet, dat het Paus Paulus VI is geweest die voor de terugkeer van de gescheiden broeders een uitzonderingsregel heeft ingesteld in verband met de Celibaatsverplichting. Maar IKON-dominee Bram Grandia ziet opeens overal spoken. Hij denkt namelijk dat deze uitzonderingstoestand voor de Anglicanen betreffende  de Celibaatsverplichting opeens voor de hele Rooms Katholieke Kerk gaat gelden. Meneer de Dominee spreekt ook nog eens van een “impasse” van het Celibaat. Maar daar is  bij de rechtgeaarde priesters, monniken, kloosterlingen en leken nooit sprake van geweest. (ja er zijn ook  leken die leven volgens de Celibaatsverplichting!) Laat staan dat Grandia het bij het rechte eind heeft door te beweren dat via een Anglicaanse sluiproute de Celibaatsverplichting in de Kerk teniet gedaan gaat worden; althans, dat suggereert hij wel in zijn column. Jammer voor de Dominee, maar hij geeft er met zijn opmerkingen blijk van dat hij buitengewoon slecht geïnformeerd is over de regelingen die er bestaan binnen de Kerk.

 

Of moeten we ervan uitgaan dat Dominee Bram misschien aan een kwade opzet heeft geleden? Misschien. Ik kan natuurlijk niet in zijn hart kijken.

 

http://ikonrtv.nl/kerknieuws/nieuws.asp?oId=16541

 

Rome echter heeft al laten weten dat het totaal niet van plan is om de Celibaatsverplichting voor RK-priesters te versoepelen. Dit is gezegd naar aanleiding van ongefundeerde toespelingen die in de pers zijn gedaan en het zou mij niet verbazen als er een internationaal complot tegen de Kerk wordt gesmeed waar de betreffende Dominee aan heeft willen meewerken.

Nogmaals: jammer voor jullie. Maar die vlieger gaat zeker niet op.

Allerheiligen en gewijd water

Binnenkort is het weer Allerheiligen. Op zondag ben ik van plan om naar de kerk te gaan, om het feest te vieren en de ziekencommunie mee te nemen in de zilveren pixis voor een ziek familielid. Bloemen voor het graf van mijn vader zijn al gebracht. Daarna zal er in mijn woonplaats nog een Allerzielendienst plaatsvinden op dezelfde dag waarbij de pastoor de graven van de overleden gelovigen zegent met gewijd water. Ook het muziekkorps is er dan bij om de juiste toon te zetten.

Gewijd water heeft een bijzondere kracht. Wie gewijd water smeert op een plek die aanzet tot zonde, zal merken dat die zonde zal verdwijnen. Eén persoon vertelde zelfs dat een vlammenzee van vuur door zijn lichaam golfde nadat er gewijd water was ingesmeerd op een zondeplek. De zonde verdween als sneeuw voor de zon en…kwam nooit meer terug.

 

Natuurlijk zijn er figuren die de kracht van gewijd water niet alleen onderschatten, maar ook loochenen. Zo was er een meneer als kerkwacht in de OLV-basiliek in Maastricht actief die het droge wijwatervat vulde met gewoon kraanwater. Hij dacht namelijk, dat gewijd water maar een soort doorgestoken kaart van de pastoor was en biechtte dit ook nog eens op tijdens een parochievergadering waar de pastoor notabene zelf bij was. Die wilde met deze meneer natuurlijk niet meer in zee, want de pastoor zag onmiddellijk dat dit geen gelovige, maar een ongelovige was. De pastoor was gelukkig een andere mening toegedaan dan bovengenoemde kerkwacht: hij zorgde er dan ook voor dat het wijwatervat goed gevuld was met…gewijd water.

 

Gelukkig voor mij valt dus 1 november a.s. op een zondag. Alleen de gemeente Maastricht herbergt nogal rare bestuurslui. Die hebben 1 november namelijk toegewijd aan een Koopzondag. Hele horden Belgen en Duitsers op koopjes belust zullen straks de stad overstromen op zoek naar het Aardse geluk. Mijn vraag is dan: hebben ze dan ook de H.Eucharistie ontvangen? Vergeten ze de Dag des Heren niet?

 

Ik heb helaas zo een bang vermoeden...

Tijd voor een Grote Schoonmaak

Het is altijd fijn als je veel spullen kunt weggooien. Het lijkt net of een enorme last van je afvalt. Ik zag eens in een milieupark hoe een paar sterke kerels hun kar vol met afval en rommel dumpte in een gigantische container. De container wordt opgehaald en de inhoud in de vuiloven gegooid voor verbranding. Opgeruimd staat netjes.

 

Nog even, en in de Nederlandse Kerkprovincie gaat het zelfde gebeuren. Er zijn teveel lieden aanwezig die de kleren van Judas Iskariot hebben aangetrokken. Er zijn ook teveel meelopers en allerhande valse profeten die niets anders hebben gedaan dat de Heilige Kerk in een afgrond van blasfemie, ontheiliging, bespotting en ontkerkelijking te storten.

 

En dan heb ik het niet alleen over de San Salvator Parochie, die al jarenlang in de handen van de Duivel en zijn trawanten is terecht gekomen. En als ik over het woord trawanten nadenk, dan schiet mij opeens de woorden van de Russische revolutionair Lenin binnen. Hij sprak niet over trawanten, maar over "nuttige idioten".Hieronder een bijdrage van Laatste Dag over de San Salvator:

 

http://laatstedag.wordpress.com/2009/08/07/authentiek-zwijgen/

 

Katholieke blogster Observatrix laat echter ook een minder fraai beeld zien over het bisdom Haarlem-Amsterdam. Haar artikel staat hieronder:

 

http://observatrix.blogspot.com/2009/10/nog-meer-om-te-huilen-in-haarlem.html

 

Ik kan het nog complementeren: in het Bisdom Groningen is jarenlang een priester op een van de Waddeneilanden actief geweest in het verzinnen van de meest bizarre, onzinnige en zelfs godslasterlijke uitspattingen tijdens de H.Mis. Meneer-de-priester wilde graag vernieuwend zijn en hing daarvoor in zijn parochiekerk een hele bende worsten op aan touwtjes, vlak bij het Altaar op het priesterkoor.

 

Liturgie heet dat.

 

En ook hier kon deze mislukkeling jarenlang ongestoord zijn “werk”, zijn “pastoraat” uitoefenen zonder dat de zittende bisschop hiertegen optrad. Die bisschop vond zichzelf overigens heel erg orthodox in de leer. Op de televisie was deze bisschop altijd heel begrijpend en kwam zachtmoedig over. Dit veranderde spoorslags op het moment dat een katholieke gelovige een misstand per brief kwam melden en er toevallig geen televisiecamera’s in de buurt waren. Dan verdween opeens die begrijpende en zachtmoedige man compleet van het toneel en verscheen een keihard en gevoelloos standpunt dat de klacht op niets was gebaseerd.

Ik heb dit worsten-geval van de Waddeneilanden toevallig gehoord van een familielid van deze priester die ik in onze huidige parochiekerk in Maastricht tegen het lijf liep en die mij dit verhaal doorvertelde. Als je dit dan hoort, dan valt je mond open van verbazing. Het eerste wat bij je opkomt is: “dat kan niet”, “dit is toch volstrekt waanzinnig!?” En als er dan een Rooms Katholieke gelovige durft op te staan en het voor Zijn Heer en de Kerk wil opnemen, dan wordt hij of zij stelselmatig genegeerd en gecriminaliseerd en wordt elke terechte kritiek opzij geschoven. De ware gelovige staat dan letterlijk alleen en in de kou. Hij kan dan vervolgens nergens met zijn kritiek heen en moet maar afwachten hoe de situatie in de Nederlandse kerkprovincie ten goede zal keren.

Over de Consecratiewoorden in de H.Mis

Toen Onze Heer Jezus Christus tweeduizend jaar geleden in het Heilige Land de Eucharistie instelde, sprak hij de Aramese taal. Het bijzondere van het Aramees is, dat het geen koppelwerkwoord kent zoals wij dat in onze taal wel kennen. De koppelwerkwoorden: “worden” en “zijn” worden in het Aramees dus niet gebruikt. Zou men de Consecratiewoorden in het Aramees bekijken en vervolgens nauwkeurig vertalen naar het Nederlands, dan zou er niet staan:”Dit is Mijn Lichaam, Dit is Mijn Bloed”, maar er zou staan “waarlijk Mijn Lichaam” en “waarlijk Mijn Bloed.” In het Aramees kan dat deel van de Consecratie twee betekenissen hebben:

1. Iemand een dodelijke haat toedichten (iemand zijn bloed kunnen drinken!).
2. Een tweede betekenis van dit Aramese woord is, dat het letterlijk opgevat moet worden. Uit de Bergrede weten we dat Christus de haat heeft veroordeeld, en dus kan de uitdrukking om Zijn Bloed te drinken niet betekenen dat er een dodelijke haat toegewenst wordt in de Consecratie. Dat betekent dus, dat de tweede betekenis geldt: dat dit ook werkelijk Zijn Lichaam en Bloed is.

 

Om de Aramese taal in overeenstemming te brengen met het Latijn – aangezien het Latijn wel een koppelwerkwoord kent – zien we in de Latijnse vertalingen van de Bijbel (en in het Altaar Missaal) dit koppelwerkwoord verschijnen in de Consecratiewoorden. Dit is dus gedaan om recht te doen aan het Aramees, dus dat het hier dus werkelijk om het Lichaam en Bloed van de Heer gaat.

 

Maar Protestanten, Kritische Bijbelonderzoekers en huidige loochenaars van de H.Eucharistie weten noch iets af van een taal, noch iets van het Aramees, laat staan dat men op de hoogte is van de uitzonderlijke eigenschappen die talen hebben om iets subtiels uit te drukken. In plaats van een letterlijke betekenis aan de Consecratiewoorden te geven, kwamen loochenaars met een symbolische uitleg (Protestanten, EO-fantasten, afgevallen katholieken en rare theologen).

 

Misschien zijn er onder hen die geen schuld dragen, maar het is ronduit ergernisgevend en stuitend dat er lieden in de eigen Katholieke Kerk aanwezig zijn geweest die al hun energie hebben gewijd aan het ontkennen van de letterlijke betekenis van de Consecratiewoorden, zoals een zekere meneer Oosterhuis en zijn kornuiten. Maar vreemd genoeg bleken deze loochenaars in onze Kerk alle ruimte te krijgen om hun verderfelijke leer en symbolische tovertrucs te verspreiden. In Bijbelse Apocalyptische termen heet dat: Ze droegen de horens van het Lam, maar spraken als de Draak. Tot overmaat van ramp deden de meeste bisschoppen vervolgens niets om het tij te keren. Ze lieten dit voortwoekeren tot op de dag van vandaag.

Eucharistisch wonder in Polen

Er blijkt een eucharistisch wonder te zijn gebeurd in Polen. Ik verwijs daarom even naar de internetsite waarop het verhaal staat afgedrukt.

http://www.katholieknederland.nl/actualiteit/2009/detail_objectID695861_FJaar2009.html

Ik kom later nog terug in een nieuw stuk over de Consecratiewoorden.

Over de Evolutietheorie van Darwin en de Schepping

Vroeger had ik alleen Lagere School gedaan, maar deskundigen op het toenmalige Arbeidsbureau vonden dit voor mij veel te weinig: ik had beslist meer in mijn mars, zo zeiden ze. Ik heb daarop dankbaar gebruik gemaakt van het Avondonderwijs, alwaar ik de diploma’s voor Mavo-4, Havo-5 en Atheneum-6 (met wiskunde, natuurkunde, biologie, scheikunde) heb gehaald. Ik specialiseerde mij in sferische sterrenkunde en het ontwerpen van computerprogramma's met storingsrekening voor planeten.  Interesses heb ik op velerlei gebied: de geologie, de archeologie, de paleoantropologie en vele andere wetenschappelijke disciplines. Dat vond ik niet genoeg en dus studeerde ik later op de Open Universiteit Technische Wetenschappen. Daar heb ik dan ook een Universitair deelcertificaat van. Helaas kwam er op dat moment een overlijden in de familie en werd alles op een totaal andere frequentie gezet. Ik begon mij door het verdriet van dit verlies meer te verdiepen in de Katholieke Godsdienst waardoor ik korte tijd later een zeer intense bekering meemaakte.

 

In het kort zou je dit een deel van mijn levensloop kunnen noemen die we gemakshalve maar even evolutie noemen. Maar als we het hebben over Schepping, over Creatie, dan slaan de meeste wetenschappers op tilt. Dan heet het opeens, dat Schepping niet bewezen is en meer van dit soort flauwekul. Helaas voor die wetenschappers die een gezin hebben gesticht is het nog altijd zo dat hun kinderen  niet uit de moederschoot zijn geëvolueerd. Daar was toch echt wel een scheppingsdaad voor nodig. Wie dat bestrijdt, moet dan maar eens gauw een afspraak maken met een of andere Gynaecoloog. Die kan alles precies uitleggen. Schepping kan dus heel eenvoudig experimenteel aangetoond worden.

Ontkennen is zinloos.

 

Het probleem van de evolutietheorie van Darwin is dat niet alles verklaard kan worden uit diezelfde evolutietheorie. Om een voorbeeld te geven: elk ding dat je in deze wereld ziet heeft een bouwplan nodig. Anders is het bestaan ervan niet mogelijk. Zelfs als we spreken over evolutie, moet er ook dan sprake zijn van een bouwplan. Voor organismen is dat bouwplan te vinden in het DNA (desoxyribosenucleïnezuur). Niet alleen moet het DNA ergens vandaan komen, maar er moet minstens ook een bouwplan aan dit DNA ten grondslag liggen. De volgende vraag is dan: waar komt dit bouwplan dan vandaan? Dat is een vraag die nog nooit is beantwoord. En om het nog eens raadselachtiger te maken: elk bouwplan ontstaat dankzij een wil. Net zoals twee ouders een kinderwens hebben als bouwplan voor het stichten van een gezin. Er is niet alleen een wil voor nodig, maar dit bouwplan speelt zich dan ook nog eens af in de geest. Als een architect een gebouw wil ontwerpen, dan is toch echt een bouwplan nodig dat hij moet uitdenken. Zonder dit plan ontstaat er niets. Het is dan logisch om dit door te trekken naar de natuur. Ook daar moet er iemand zijn geweest met een wil en een doel om een bouwplan op te stellen. Zonder bouwplan bestaat er niets. Zonder bouwplan zou er nog minder zijn dan Chaos. Want ook bij Chaos is er een bouwplan nodig.

 

Het “onzichtbare” bouwplan is door de hele natuur terug te vinden. De evolutietheorie van Darwin gaat hier echter volledig aan voorbij. Men kijkt alleen naar de mogelijke veranderingen in de natuur die dan ook nog in de theorie van Darwin lijken te passen. We gaan het dan nog niet hebben of hier sprake is van stom toeval of dat deze theorie op iets werkelijks gebaseerd heet te zijn. Voor mij echter is schepping even zo reëel als evolutie. Misschien moeten we als wetenschappelijk opgeleid personeel ons afvragen of evolutie in feite een ander woord voor schepping is omdat het woord evolutie makkelijker past bij wetenschappelijke lieden die het bestaan van God loochenen en het woord Schepping “not done” vinden.

 

Moraal van het verhaal: Schepping bestaat en kan met de logica ook aangetoond worden.

Ander leuk leesmateriaal...

Over rotte appels die verrot zijn tot in de kern

Wat ik u nu ga vertellen is een waar gebeurd verhaal...

Er was eens een Nederlandse parochiepriester die – jaren geleden al weer - op zijn reis ergens in Zuid-Amerika een leuke jonge weduwe van Nederlandse afkomst tegenkwam. Het troosten van deze weduwe - wegens het overlijden van haar man - ging echter zó ver dat er een relatie tussen beiden ging ontstaan. Logisch dat deze priester nooit in zijn priesterkleren verscheen (hoewel dit verplicht is) en logisch ook dat hij tegen Paus en Kerkelijke Leer protesteerde in het plaatselijke parochieblaadje, maar ook in de plaatselijke krant. Deze rotte appel had het goed gezien als het over het Celibaat ging: dat werd meteen aan de plaatselijke kapstok van de pastorie gehangen. Natuurlijk zei hij dat niet openlijk, maar uit zijn stukjes in het parochieblad terug in Nederland bleek wel hoeveel vijandigheid hij ontwikkeld had als het over het Celibaat ging. De gelovigen die trouw aan Rome waren kregen van hem een extra veeg uit de pan. Wie het waagde de tongcommunie te ontvangen tijdens de H.Mis werd  prompt in het parochieblad vergast op het predikaat: "de zich beter wanende gelovige." En het spreekt voor zich dat zijn eigen diocesane bisschop en de bisschop van Rome in het parochieblad stelselmatig werden afgefakkeld. Vooral de Paus was slachtoffer van deze bittere, agressieve en onkritische stukjes, met alleen maar het eigen ziensvermogen. Natuurlijk waren de parochianen, die in nood verkeerden en dringend ’s nachts de laatste Sacramenten nodig hadden, de dupe van deze praktijken. Meneer de pastoor - zo bleek later weer - was namelijk niet aanwezig en zat ergens bij zijn vriendinnetje zich leeg te laten lopen. Dit was niet alleen in strijd met de Celibaatsverplichting maar ook in strijd met de Residentieplicht die pastoors verplicht zijn na te komen volgens het wetboek van Canoniek Recht. Het is natuurlijk logisch dat dit rotte-appel-gedrag klachten opleverde bij ons Bisdom, die dan een onderzoek deed over het gedrag van de pastoor. Maar leuker wordt het, als blijkt dat het Bisdom al jaren geleden op de hoogte was van de seksuele escapades van deze priester toen hij nog in Zuid-Amerika vertoefde en voor het eerst deze weduwe ontmoette. Toen al kreeg meneer-de-rotte-appel - terug in Nederland - met een strafoverplaatsing te maken. Maar ook dat bleek niet te helpen, want rotte appels blijken in werkelijkheid nog rotter te zijn dan menigeen in werkelijkheid denkt. In dit geval was de betreffende pastoor verrot tot op het bot, tot in de kern, zal ik maar zeggen.

Weggestuurd naar een andere parochie bedacht de pastoor zich geen ogenblik en werden zijn seksuele escapades vervolgens daar gewoon weer voortgezet (in onze parochie wel te verstaan) met als gevolg dat de parochianen in de steek werden gelaten, de Kerk publiekelijk voor schut werd gezet en de rechtgeaarde gelovigen hun parochie uit werden gejaagd.

Het zal duidelijk zijn dat deze rotte-appel in hoge mate bevriend was met het gedachtegoed van de Acht-Mei Beweging en de stelselmatige zucht naar veranderingen die menige parochie in dit land de nek hebben omgedraaid...

 

Wat is er met Groene Pepers aan de hand?

In de afgelopen dagen zijn er een aantal veranderingen te bespeuren op het internet. Zo is het mij - en nog meer katholieke bloggers - opgevallen dat de site van Groene Pepers een aantal dagen down is. Groene Pepers werd altijd voorzien van pittige commentaren van pastoor Rob Mutsaerts die – samen met Pastoor Mennen op zijn eigen blog – tegen de verwildering in de Liturgie van de Katholieke Kerk in Nederland ten strijde trokken. Persoonlijk vind ik het jammer dat de stekker uit de Groene Pepers schijnt getrokken te zijn. We hebben goede priesters nodig die geen blad voor de mond durven te nemen. Een klein beetje hoop ik dat Groene Pepers weer zal terugkeren om ons te voorzien van de broodnodige analyses en commentaren…

Over Christenen die tweederangsburgers zijn geworden

Een brief van een politicoloog en kennelijk lid van de SGP heeft bij mij wel wat los gemaakt. Deze brief werd geplaatst in het Reformatorisch Dagblad in de maand augustus. En ik moet zeggen: nog niet eerder werd de situatie zo raak verwoord als door deze schrijver. Je kunt je dan ook afvragen: wanneer zullen we alle burgerrechten (weer) kwijt raken dankzij de zucht naar een militant gelijkheidsdenken?

Nederland…. Nederland QUO VADIS?

Geachte mevrouw Oomen,

Graag maak ik van de gelegenheid gebruik om u te vertellen hoe ik als orthodox christen de toenemende invloed van het gelijkheidsdenken op onze samenleving ervaar. Helaas heb ik weinig positiefs te melden. Ik word door de ‘progressieve’ media weggezet als iemand met middeleeuwse opvattingen, eigenlijk ongeschikt om nog te functioneren in de moderne samenleving.

Mij wordt verweten dat ik vrouwonvriendelijk ben en homo’s discrimineer. Nu moet ik u eerlijk bekennen dat ik nog nooit een grap heb gemaakt over homo’s. Wel heb ik –in het verleden, want niemand durft dat tegenwoordig nog– vaak genoeg van dat soort grappen moeten aanhoren van niet-orthodoxe mensen. En toch worden niet zij, maar ik beschuldigd van discriminatie.

De vrijheid van menings­uiting staat inmiddels de facto in rangorde onder het gelijkheids­beginsel. Iedereen die ook maar enigszins zijn ogen en oren openhoudt, kan vaststellen dat de vrijheid van meningsuiting tegenwoordig vooral bedoeld is om het verstikkende gelijkheidsdenken van de heersende seculiere elite te faciliteren. Het is verworden tot een vrijbrief om de denkbeelden en leefwijze van het marginale clubje mensen dat zich willens en weten aan de „zegeningen van de verlichting” blijft onttrekken belachelijk te maken en tot op het bot te be­ledigen. Vrijheid wordt aldus misbruikt tot ongerechtigheid.

Twee vaders

De politieke partij waaraan ik mij verwant weet (de SGP), wordt door de rechter haar subsidie ontnomen. Dat is toch werkelijk ongelooflijk? Alsof we nazi’s zijn. Wat heeft dit nog met democratie te maken? Waarom mogen mensen in dit land niet meer van mening zijn dat de positie van de vrouw in de politiek en in de kerk een andere is dan die van de man? Denkt u nu werkelijk dat ik nog veel vertrouwen heb in onze rechtsorde en in de kwaliteit van onze democratie?

Hoe meer er over vrijheid van meningsuiting wordt gesproken, hoe verstikkender de politieke correctheid van het gelijkheidsdenken. Je mag homoseksualiteit niet moreel afkeuren. Je mag überhaupt niets moreel afkeuren. Wie dat wel doet, roept morele afkeuring over zich af en loopt de kans op een proces.

Je mag niet zeggen dat door de ontkerkelijking de zeden verruwen, het gedrag van mensen steeds hufteriger en hedonistischer wordt. Je mag niet meer zeggen dat adoptie door homo’s niet goed is voor kinderen en dat de rechten van het kind worden geofferd op het altaar van het gelijkheidsdenken, Zeg nu zelf: welk kind zou ooit kiezen voor twee vaders of twee moeders?

Met absolute stelligheid wordt verkondigd dat er geen absolute waarheden bestaan. Waardevrijheid wordt gepropageerd, maar ik mag niet kiezen voor orthodoxe normen en waarden. Het Woord van God wordt misbruikt door toneel en reclame. Alles wat voor mij heilig is, wordt schaamteloos vertrapt en vertreden, terwijl de rechter oordeelt dat ik mij niet gekwetst kan voelen. Als de seculieren het lef zouden hebben om met de Koran en het islamitisch geloof te doen wat zij dagelijks met de Bijbel en het christelijk geloof doen, zouden er ongetwijfeld doden vallen.

Taliban

De seculieren maken zich schuldig aan de intolerantie die zij mij verwijten. Ik word weggezet als fundamentalist, vergelijkbaar met de taliban, hoewel ik nooit geweld gebruik om mijn opvattingen kracht bij te zetten.

De seculieren zeggen dat ik niet het recht heb andermans leefwijze af te keuren. Tegelijk veroordelen zij mijn leefwijze. Zij verwijten mij dat ik vrouwen discrimineer. Zij laten vrouwen met kinderen een burn-out oplopen door hen de arbeidsmarkt op te jagen en tegelijk voor hun kinderen te laten zorgen. Zij vinden dat christelijk onderwijs niet met hun belastinggeld mag worden betaald. Tegelijk geven ze mijn belastinggeld aan homo-organisaties die –onder meer via het onderwijs– een zondige levenswijze als normaal propageren.

Ik voel mij in dit land inmiddels een tweederangsburger. Zal er nog plaats zijn voor orthodoxe christenen in de Nederlandse samenleving? Misschien kunnen u en ik helpen om –in de woorden van Job Cohen– de boel nog een beetje bij elkaar te houden.

De auteur is politicoloog.

 

Over corrupte wetenschappers en rare hoogleraren

Het kan niet op. Binnen een aantal dagen wordt het Christelijk geloof weer eens aangevallen in de media. De eerste, daar ben ik al snel klaar mee. Het gaat om de beruchte Italiaanse chemicus Garlaschelli die zegt onlangs te hebben aangetoond dat de Lijkwade van Turijn een knappe vervalsing is. Hij beweert dat de Lijkwade is nagemaakt omdat hij stelt dat de afbeelding op de Lijkwade “eenvoudig is na te maken”. Even ter informatie: In het Vaticaan wordt het vermoedelijke graflinnen bewaard waar onze Heer Jezus Christus in werd begraven. Maar Garlaschelli zegt er niet bij dat zijn “onderzoek” naar deze “vervalsing” werd betaald en gefinancierd door de Unie van Rationalistische Atheïsten en Agnosten van Italië. Garlaschelli, die zelf hoogleraar is aan de universiteit van Pavia nabij Milaan heeft in het verleden op niet mis te verstane wijze via de televisie de Katholieke Kerk van vervalsingen beticht zonder daar met een goed gedocumenteerd bewijs aan te komen zetten. Zo beweerde deze chemicus jaren geleden dat bloedende Mariabeelden vervalsingen waren door te stellen dat in het Mariabeeld een bloedreservoir was ondergebracht. Het mooie daarvan is dat deze  wetenschapper niet één bloedend Mariabeeld naar voren heeft gebracht waar zo’n reservoir inzit. Dat kan ook niet, want dergelijk beelden bestaan namelijk alleen in de fantasie van meneer Garlaschelli. Nu moet dan ook de Lijkwade van Turijn het ontgelden met een “experiment” om dan zogenaamd aan te tonen dat er sprake is van een vervalsing. Eén bewijs is wél geleverd: het experiment tegen de Lijkwade is doortrokken van belangenverstrengeling waardoor de onafhankelijkheid van het wetenschappelijk experiment en van Garlaschelli zwaar in twijfel getrokken moeten worden. In normaal Nederlands wordt dat gewoon corruptie genoemd. En dan nog wat: als ik de Nachtwacht van Rembrandt namaak, bewijs ik dan  hiermee dat de Nachtwacht in het Rijksmuseum dan ook is nagemaakt of een vervalsing is? Of zou de waarheid toch iets anders in elkaar zitten, zo vraag ik mij af…

 

Dan het geval van hoogleraar exegese Oud Testament, Ellen van Wolde. Die werkt op de Radbout Universiteit Nijmegen (was die universiteit niet Rooms Katholiek?). Zij verkondigde deze week dat de eerste zin van het Bijbelboek Genesis hoofdstuk 1 vers 1 verkeerd vertaald is. Volgens deze mevrouw staat er niet “God schiep de Hemel en de Aarde”, maar volgens deze mevrouw staat er: “God scheidde de Hemel en de Aarde”. Van Wolde baseert zich op het Hebreeuwse werkwoord Bara wat volgens haar dus scheiden betekent. Maar, dan introduceer je een wel heel moeilijke situatie: want waarom hebben de (Joodse) Apostelen 2000 jaar geleden bij het opstellen van de Geloofsbelijdenis (het Symbolum van de Apostelen) dan gesproken van: Ik geloof in God, de schepper van Hemel en Aarde?. Bovendien als je de betekenis door de hele Bijbel bekijkt, dan is het werkwoord Bara een synoniem voor “maken” of “vormen”. Door van “scheiden” te spreken worden de teksten door de hele Bijbel heen volstrekt onbegrijpelijk en zelfs ongeloofwaardig, maar meer nog, komen ze in botsing met de Traditie die duidelijk van een schepping spreekt. Door van “scheiding” te spreken wordt het Christelijk geloof ernstig geweld aangedaan. En misschien is dat juist wel de bedoeling, want de betreffende hoogleraar wil graag een “stevige discussie” ontketenen. Maar ronduit ergerlijk is het feit dat deze “stevige discussie” dan ook nog gelanceerd wordt via een zich Katholiek noemende Universiteit waar Aartsbisschop Willem Jacobus Eijk grootkanselier is...

Enkele belangrijke blogs

Hieronder heb ik een aantal blogs weergegeven waarin het Rooms Katholieke standpunt beter tot zijn recht komt.

 

Claves Regni

Kattekliek

Schoppenkoning

Pastoor Mennen

 

Ik wens u veel informatief en katholiek leesgenot toe.

Over schijnkatholieken en geloofsafval

Zodra de kranten zich gaan mengen in Kerkelijke zaken, dan moet je oppassen. De meeste journalisten weten niet eens waar het in de Kerk precies over gaat, en laten bovendien het oordelen over Bisschoppelijk beleid over aan mensen die er ook al niets van begrepen hebben. Zo is er onlangs in het bisdom Breda een enquête gehouden door BN-DeStem waarin triomfantelijk in een paginagroot artikel wordt gemeld dat het beleid van de “behoudende” bisschop Hans van den Hende op weinig begrip mag rekenen. Jammer, maar diegenen die zich in deze - representatief noemende steekproef - negatief daarover hebben uitgelaten, lieten blijken nog minder een begrip te hebben over wat katholiek zijn precies inhield. Laat staan dat ze wisten dat er geen nieuwe sacramenten erbij geflanst kunnen worden. Zo was de meerderheid een groot voorstander van het “homohuwelijk”. Maar, dat is natuurlijk geen geldig huwelijk, maar een links-Haags uitgedacht boterbriefje via het stadhuis, waarbij diezelfde Haagse politiek plotseling op de stoel van de Kerk ging zitten (was er geen scheiding tussen Kerk en Staat meer?). Ik heb nog niet gehoord of gelezen in de Bijbel dat de Nederlandse overheid bij machte is om een nieuw huwelijk te introduceren, of dat ze van God uit de Hemel zelf toestemming ervoor gekregen hebben. Laat staan als het gaat over het huwelijk tussen mensen van gelijk geslacht. Nee, dat is een huwelijk voor bedriegers, een schijnhuwelijk dat uit de koker van een atheïstisch Paars Kabinet kwam rollen. Het is uitgedacht door mensen die sowieso geen band met de Waarheid - met Christus en Zijn Leer – hebben of zelfs willen hebben. En de schijnkatholieken die zo tegen Bisschop Van den Hende te hoop lopen (want zo noem ik ze liever) die zijn niet alleen door jarenlange antikerkelijke propaganda in de media omgekletst, maar ook van hun geloof afgevallen.

 

Wie Christus wil navolgen zal ook zijn Leer moeten volgen. Diezelfde Leer die Hij oorspronkelijk heeft doorgegeven aan zijn Apostelen en waarvan de bisschoppen de opvolgers zijn. Wie dat niet doet plaatst zich gewoon buiten de Kerk, en kan zich daarom ook geen Rooms Katholiek noemen.

Over burgerkloffie-priesters en kerkie-bouwers

Sommige priesters hebben een niet zo goede reputatie bij mij. Vooral niet diegenen die het zo nodig vinden om in een burgerkloffie of schipperstrui te verschijnen en geen priesterkleren met de Romeinse kraag te dragen. Er zijn er zelfs bij die het durven presteren om in de biechtstoel zonder stola en priesterkleren te gaan zitten, terwijl de Nederlandse Bisschoppen (een aantal jaren geleden al weer) duidelijk gezegd hebben dat priesters hun kleren en paarse stola om moeten doen bij het biecht horen. Er zijn zelfs burgerkloffie-priesters die het aandurven om de Consecratiewoorden tijdens de H.Mis te wijzigen, en dat levert van mijn kant gegarandeerd een berisping op. Ergens, ja ergens hebben ze de Heer verlaten en zijn ze Hem ontrouw geworden... of zijn intussen bezig geweest een eigen kerkie te bouwen. Sommigen van hen betrap je later op het niet houden van de celibaatsverplichting, zoals dat meer dan 20 jaar geleden bij een parochiepriester bij ons in de buurt gebeurde, anderen hebben een raar idee ontwikkeld over het Sacrament van de Biecht. Zo was er een burgerkloffie-pater die mij zonder blikken of blozen vertelde dat het niet zo nodig was om te komen biechten. De reden was volgens hem dat er toch niet zoveel werd gezondigd. Lariekoek natuurlijk, want wie beweert dat hij of zij nooit fouten maakt of ernstiger, die moet juist eens wat vaker zijn of haar hand in eigen boezem steken. Wie beweert geen fouten te maken moet zich juist afvragen of er niet ontstellend wordt gelogen. Sinds wanneer kan de mens geen fouten maken, laat staan niet meer zondigen? Als dat waar was dan had Christus niet hoeven lijden en sterven op Golgotha tweeduizend jaar geleden…

 

De pater zei tegen mij dus dat de mensen niet zondigden en dat biechten niet echt nodig was. Maar toen schoot mij opeens het Bijbelgedeelte in herinnering van de Heilige Apostel Johannes:

 

Als wij beweren dat we niet hebben gezondigd, dan bedriegen wij onszelf, en dan leeft de waarheid niet in ons.

 

Meteen antwoordde ik deze beroemde passage uit de Heilige Schrift. Maar de pater was zo volkomen afgebluft over wat ik als antwoord teruggaf, dat hij alleen maar kon stamelen met de woorden: hèè?? De pater kon zelfs met zijn jarenlange theologische en Schriftuurlijke kennis geen antwoord vinden op wat ik zei, want ook daarna bleef het oorverdovend stil. Wel begrijpelijk natuurlijk: wie kan de Heilige Geest immers weerstaan of menen wijzer te zijn dan Hij? Niemand toch?

Over doopkapellen en geld

Dat mensen niet altijd goed geïnformeerd zijn over het Geloof en de Sacramenten in de Katholieke Kerk, is een vaststaand feit. Verkeerde en gebrekkige informatie is natuurlijk niet van de ene op de andere dag ontstaan, daar ging jaren overheen. Enige jaren geleden was ik getuige van dergelijke schipbreuk. Maar degenen die de schipbreuk hadden geleden hadden niks van hun eigen schipbreuk in de gaten. In tegendeel. Door een eigen interpretatie van de ramp te introduceren waren ze totaal niet bewust van hun eigen erbarmelijke situatie.

Het ging hier om een echtpaar dat ik toevalligerwijze in de doopkapel van OLV basiliek in Maastricht tegenkwam. In deze kapel staat een koperen doopvont uit ca 1500 afkomstig van de Sint Nicolaaskerk (afgebroken in 1838) en gemaakt door kopergieter Aart van Tricht. Mogelijk zijn er nog wel versieringen op geweest zoals beeldjes van engelen, maar de Beeldenstorm van 1566 heeft daar mogelijk een eind aan gemaakt. Waar die eventuele beeldjes zijn gebleven is nu niet bekend. Mogelijk hebben ze op het deksel van de doopvont gezeten, maar daar zitten nu een paar vierkante gaten in.

Het echtpaar was onze Doopvont aan het bekijken, maar tot mijn verbazing en schrik probeerde de mannelijke wederhelft deze doopvont open te maken. Ik ging er direct op toe en vroeg wat daar de bedoeling van was. De man geeft na ondervraging toe dat hij op zoek is naar geld (hè?). Ik leg uit dat er in een doopvont helemaal geen geld aanwezig is. Maar meneer-de-bezoeker is onverbiddelijk: er zitten immers gaten in dat doopvont en daar wordt volgens hem geld in gegooid (sorry??). Ik moest uitleggen waar een doopvont werkelijk voor bedoeld was, maar meer nog, de betreffende man krijgt van mij na afloop een uitbrander want zou er werkelijk inderdaad geld in hebben gelegen, wat gaat dit heerschap dan met dit geld doen? Wederechtelijk wegnemen, zoals bij een offerblok?… Ja, daar had hij natuurlijk effe niet van terug, meer nog, hij zwijgt in alle talen. Na afloop is de teleurstelling nogal groot als blijkt dat in een doopvont helemaal geen geld wordt bewaard maar water….

 

Weten de mensen tegenwoordig veel wat het Christendom inhoudt? Ik vrees niet veel helaas.

Waarom sommige parochies geen eigen pastoor hebben

Met vol enthousiasme meldde hij zich aan bij het bisdom. Hij vertelde de bisschop dat hij graag priester wilde worden en dat hij alles geloofde wat de Kerk leerde. Ook het celibaat had hij zich intussen eigen gemaakt. Hij heeft een goed gebedsleven en bezoekt regelmatig de H.Mis. Er volgden twee gesprekken: één met de bisschop en één met de rector van het seminarie. Bij het laatste gesprek ging de jonge man na afloop van het gesprek naar buiten en kreeg opeens een soort “visioen”. Het visioen behelsde dat hij nooit zou studeren op dat seminarie. Hij vetrok een beetje onthutst en wachtte een paar weken. Maar omdat hij niets meer hoorde belde hij toch even de bisschop op. Die vertelde dat het seminariejaar al was begonnen en vroeg deze aankomende student om zo snel mogelijk naar het bisschoppelijk paleis te komen. Zo gezegd zo gedaan. Daar krijgt de jonge man te horen dat het priesterschap er niet in zit. Groot is de ontgoocheling en het verdriet dat zich jarenlang zou gaan voortslepen. De jonge man wordt verteld dat er te weinig geld aanwezig is om zijn studie te betalen, hoewel hij bij het eerste gesprek te horen kreeg dat “dit geen probleem hoeft te zijn”. Omdat de nieuwe kandidaat een grote liefde voor het H.Sacrament bezit, wordt hij verwezen naar de Orde van het Heilig Sacrament, kortweg wel de Sacramentijnen genoemd.

 

De ontmoeting heeft een paar weken later plaats in het klooster van de Sacramentijnen en de kersverse kandidaat stelt zich voor aan het hoofd van de Orde. Die ziet ogenblikkelijk dat de jonge man orthodox vlees in zich heeft en kijkt hem met een boze vijandigheid aan. Het uitstellen van het H.Sacrament in een Monstrans zo typeert de pater: “dat willen de mensen niet meer” en nog meer van dat soort ongein. De jonge man kiest eieren voor zijn geld als hij hoort dat hij het priesterschap wel kan vergeten, want, zo zegt  het Ordehoofd: “dat komt later wel”. Het komt er op neer dat de jonge man schoonmaakhulp, of hulp in de kloosterhuishouding wordt. Maar daar kwam hij natuurlijk niet voor. Hij wilde graag priester worden.

 

Voor de tweede keer wordt een enthousiaste leerling van de Heer totaal verbouwereerd de deur gewezen. Jarenlang heeft hij een verschrikkelijke pijn en een verschrikkelijk verdriet van deze inspanningen overgehouden en durft wegens de grote emotionele spanningen en stress niet nog eens aan het bisdom te vragen om priester te worden. Zijn visioen kwam nog gruwelijker uit dan hij zelf had durven denken. Intussen holde het aantal priesterkandidaten jaar in jaar uit achteruit en voor het eerst moesten een aantal parochiekerken het doen zonder een vaste pastoor.

 

We kunnen ons afvragen wiens schuld dit eigenlijk was.

 

De naam van deze persoon die priester wilde worden is uit veiligheidsoverwegingen niet vermeld in de tekst.

Tweemaal verwoest

Jaren geleden hield ik toezicht in onze parochiekerk. Dat was wel nodig, want sommige mensen denken dat kandelaars van goud zijn en er zijn er bij die heiligschendende diefstallen plegen om die Altaarstukken om te zetten in regelrechte pecunia. Ordinair geld dus.

 

Soms kom je mensen tegen die de parochiekerk komen bezoeken en die een verhaal vertellen dat je altijd bij blijft. Het echtpaar dat ik toen tegenkwam wilde weten of de parochiekerk “nog in gebruik was”. Ik bevestigde dit en ik vertelde met enige trots dat het misbezoek vrij goed was, vooral op zondag. Toen ontspon zich echter een akelig verhaal. Het echtpaar vertelde dat zij – jaren geleden weer - een kerksluiting hadden meegemaakt. Het betrof hier hun eigen parochiekerk en de gevolgen lieten zich wel raden. Hoewel ze daarover niets zeiden, moet het een groot verdriet zijn geweest dat hun parochie – dat eens een bloeiende gemeenschap was geweest – volledig teloor was gegaan. De grootste rampdag moet de kerksluiting zelf zijn geweest, want met verdriet in hun stem vertelden ze mij dat ze hun belangrijkste devotie van de parochie kwijt waren geraakt. Uit pure nood ging het katholieke echtpaar op zoek naar een andere parochie. Die vonden ze ook daadwerkelijk, maar de devotie die daar werd beoefend kenden ze niet, en dus moest deze eigen gemaakt worden. Langzaam maar zeker groeit na jaren eindelijk de verknochtheid aan de nieuwe parochiekerk en de nieuwe devotie, totdat op een kwade dag gemeld wordt dat ook deze kerk moest gaan sluiten. Het verdriet van hun eerdere verlies werd nu verdubbeld. In plaats olie in de wonden te gieten, krijgen ze keiharde pekel in die wonden gesmeerd. Het verdriet van het verlies van deze tweede parochie komt nog harder aan en is nog pijnlijker dan de eerste.

 

Je kunt je afvragen of er niet met de parochianen in dit land is gekoehandeld. De goeden wilden geen kerksluiting, maar over hun hoofden heen werd er door het toedoen van slechte lieden en wolven in schaapskleren menig parochiekerk in een ruïne veranderd. De officiële liturgie werd natuurlijk onmogelijk gemaakt, misjes in elkaar getimmerd via verderfelijke Acht Mei uitvindsels en een legioen van valse profeten complementeerden de zaak, waardoor de Wijngaard des Heren in een stinkende poel van verderf werd omgebouwd. Bisschoppen mochten vooral niets verkeerds daarover zeggen, gegijzeld als ze waren door de media, de televisie, de journalisten en natuurlijk ook de kranten die aan de kant van de anti-kerkelijke relschoppers stonden. Het gevolg was, dat zeer veel parochies te maken kregen met een leegloop die zo catastrofaal was, dat zij in financiële problemen kwamen. Door deze leegloop liepen de inkomsten van deze parochies dramatisch terug waardoor kerksluiting onafwendbaar bleek. De rechtgeaarde gelovigen – die de Kerk trouw wilden blijven - waren daarvan het slachtoffer en geen krant in Nederland nam het voor die groep op. Enkele tientallen jaren later vertellen de overlevenden van deze kaalslag mij hun verhaal. Hun parochiekerk twee keer afgenomen, hun Sacramenten afgenomen, hun devotie afgenomen.

 

Zoiets vergeet je nooit meer.

Nieuwe wondergenezing in Lourdes gemeld

Er is een nieuwe wonderlijke genezing gemeld in Lourdes, waar de Maagd Maria aan het eenvoudige meisje Bernadette Soubirous in Frankrijk verscheen in de 19e eeuw. Het genadeoord is sinds de verschijningen een bedevaartsoord geworden waar veel zieken heil en genezing komen zoeken. En inderdaad er zijn een aantal ronduit wonderbaarlijke genezingen geregistreerd. Zo meldt het Katholiek Nieuwsblad vandaag dat er een vrouw met de dodelijke spierziekte ALS is genezen, terwijl ze al enige tijd in behandeling was voor haar ziekte in het ziekenhuis. Amyotrofische Laterale Sclerose is niet te genezen. Er is wel een medicijn voor die de zieke een stukje respijt geeft, maar het uiteindelijke lot is de dood. Bij deze ziekte sterven de motorische zenuwcellen in de ruggenmerg af. De ziekte is progressief en onomkeerbaar. De vijftigjarige Antonia Raco uit Italië vertelt nu dat ze na het bezoek aan de verschijningsgrot in het genadeoord Lourdes, en na het nemen van een bad, plotseling een innerlijke stem gewaar werd die haar moed gaf en een “sterke pijn in de benen”. Voor meer informatie verwijzen we naar het artikel in het Katholiek Nieuwsblad en het persbureau ANSA.

Is er een dokter in de zaal?

Die vraag wordt meteen gesteld als er iemand tijdens een opvoering of toneelstuk onwel is geworden. Voor de Nederlandse Kerk zou er ook een dokter in de zaal moeten zijn, aangezien we al meer dan 40 jaar met een volstrekt verziekte situatie zitten. Om maar een paar voorbeelden te noemen: instortend kerkbezoek, leegloop van kloosters, een ineenstorting van roepingen van het Godgewijde leven en van het priesterschap….

We kunnen natuurlijk wel onze hoofd laten hangen in deze neergaande spiraal en vlijmscherpe kritiek leveren, maar dit is weinig positief en werkt al helemaal niet het probleem de wereld uit, te beginnen in Nederland. Het is overigens wel goed om de problemen te benoemen, maar er moet ook iets concreets gedaan worden. Willen parochies en kloosters overleven dan staan hier al wat aanbevelingen die het navolgen meer dan waard zijn:

 

1. Parochies moeten alleen de Officiële Liturgie vieren via het Romeins Missaal.
2. Kloosters hebben alleen overlevingskansen als de leden orthodox in de leer zijn
3. Geloofsvoeding zoals de Pastoor van Ars ook deed via zijn preken.
4. Herstel van het Sacrament van de Biecht.

 

Het recept lijkt simpel, maar dat is het ook. Om bij geval 1 te beginnen: een voormalig Vicaris Generaal had eens jaren geleden gezegd, dat overal waar de Officiële Liturgie in een parochiekerk wordt gevierd, daar de minste leegloop plaatsvond. De leegloop is dus vele malen minder als de parochiepriester het Romeins Missaal gebruikt en ringband- of klapperliturgie vermijdt. Bij 2 is het nog duidelijker: wanneer de leden orthodox zijn in hun geloof, volledig achter Paus en Kerkelijke Leer staan en deze ook willen verdedigen, het gemeenschapsleven hoog houden, dagelijks de H.Eucharistie vieren en het Getijdengebed bidden, die kloosters leveren de grootste groei op. Het zijn vooral ordes waar veel nieuwe jeugdige leden toetreden. Wil de Nederlandse Kerk overleven, dan zijn dit alvast de belangrijkste punten om na te volgen. Dus geen rare experimenten meer in de Liturgie, geen sabotage van de Biecht meer, geen rare vrouwtjes die op tv de neppriester mogen uithangen (kompleet met kazuifel om!), geen rare heterodoxe theologische hersenspinsels meer van Kerk-vervreemde theologen, en geen rare sektarische schismatieke bewegingen meer die de Kerk aanvallen en haar alleen maar schade willen toebrengen, zoals de Acht Mei Beweging of de Mariënburgvereniging. Wég met dat alles. Het Huis van mijn Vader moet een huis van gebed zijn, en geen markthal.

Mgr. Henny Bomers, een goede vriend

Het is nu weer elf jaar geleden dat de vroegere bisschop van Haarlem, Mgr.Henny Bomers kwam te overlijden. Ik vond dit een groot verlies voor de Kerk, maar de Heer heeft toen anders beslist en dat accepteer ik ten volle. Mgr.Bomers was een missionaris die geen last van angst had. Hij ging gewoon recht tegen de stroom in, terwijl de meeste dode eenden in Nederland zich intussen met de stroom lieten meevoeren. Over rebellerende priesters kon hij bijzonder venijnig optreden: wie niet wilde horen, maar toch oren had, moest ook voelen. Zo vertelde de bisschop mij eens persoonlijk in een telefoongesprek hoe hij een priester had gedreigd met suspensie als deze nog eens de treurige moed had een "roze mis" op te dragen; u weet wel een van de meest beruchte liturgische ontsporingen in dit arme land. Het gevolg was dat deze priester kennelijk - geschrokken van de consequenties - er subiet mee ophield om de zaak nog eens te beduvelen. De Heer wil namelijk niet beduveld worden door zijn personeel en liet dat ook maar eens fijntjes weten via Mgr. Bomers. Jammer genoeg waren Mgr.Bomers en Mgr.J.M.Gijsen  van Roermond de enigen die paal en perk stelden aan dit gerommel.

We zijn nu jaren verder, maar intussen is de storm in de Nederlandse Kerk nog niet geluwd. Er zijn bisschoppen bij die wel zijn geconsacreerd tot bisschop en officieel zijn benoemd en aangesteld, maar die de Wijngaard des Heren verder laat overwoekeren met slechte en verdorven planten. De echte gelovigen zijn intussen de dupe en moeten letterlijk stad en land rondtrekken om een goede parochiepriester te vinden die wel voor de Zaak des Heren opkomt en de gelovige mens wel serieus neemt.

15 augustus in teken van Eerherstel

Het was een stemmige gezongen H.Mis vandaag de 15e augustus, met  7 heren. Ook de Hulpbisschop van Roermond was er bij. Deze dag staat in het teken van Maria Ten Hemelopneming dat wereldwijd wordt gevierd. De Katholieke Kerk viert dan dat Maria, de Moeder van God, met ziel en lichaam ten hemel is opgenomen, zoals dat in het Dogma ook is verwoord.
Onder een stralend mooie dag, ging het Acolietenkorps in rood-witte gewaden, met het Dragersgilde en de Broederschap van Onze Lieve Vrouw (met stemmig zwarte cape) de Bisschop ophalen aan de pastorie van OLV-plein in Maastricht. Het smetteloze wit van de superplies wapperde in de wind en menig toeschouwer stond een beetje ademloos toe te kijken, maar ook - met gepaste schroom - te fotograferen. De bonte kleuren van het kleine paars van de pastoors en de schitterende aankleding van het Dragersgilde met het miraculeuze Genadebeeld van Onze Lieve Vrouw Sterre der Zee meegenomen in de optocht naar de kerk. De prachtige boeketten, de bloemen en niet te vergeten de Kroetwusj die later zou worden uitgedeeld. De Kroetwusj wordt dan na de Geloofsbelijdenis (het Credo) gezegend door de hulpbisschop. Ook zaten velen in de kerk met Kroetwusj en hielden die omhoog op het moment dat deze werd gezegend.

Schoner en hemelser kon het bijna niet. De kerk was als vanouds knettervol gevuld met gelovigen. De transepten waren gevuld en zelfs stonden mensen in de doopkapel achteraan in het doxaal. Er waren zelfs bijna geen staanplaatsen meer in de parochiekerk. De 15de augustus is daarom een grote trekpleister die zelfs kan meedingen met Kerstmis op 25 december qua kerkbezoek. En wie nog beweert dat het kerkbezoek "achteruit holt" die kan in Maastricht zijn of haar ogen eens de kost geven.

Ik moest vandaag de ziekencommunie meenemen. Dat gaat natuurlijk nooit zomaar, zeker niet als je leek bent, want dan wil menig pastoor enige garantie hebben dat er niet iets vreemds gebeurt onderweg. (of daarna). De pastoor is uiteindelijk verantwoordelijk. Er is dus toestemming voor nodig, maar bovendien ben ik zelf op 11 juni van dit jaar officieel aangesteld door de Bisschop als Bijzondere Bedienaar van de H.Communie. Ik neem dan een zilveren Pixis mee waarin het Lichaam des Heren wordt meegenomen naar de zieke. Maar het mooiste moment zag ik pas toen ik samen in de stoet met de acolieten de Pixis meenam naar binnen toe na het einde van de H.Mis. Ik moet u daarom wat verklappen: ik kan er geen genoeg van krijgen om de Heer met de grootst mogelijke en gepaste eer uit te dragen in zo'n prachtige zilveren Pixis. Ik til de Heer daarom met deze Sacrae Vasae iets verhoogd op en draag Hem met ere de kerk uit, de Kruisgang in. Toen zag ik even een weerkaatsing in het vensterglas zodat ik mijzelf zag en de stoet achter mij. Dat beeld ontroerde mij, want ik zag wat nu ook de mensen in en buiten de kerk zagen: hoe wij in vol ornaat in de heilige gewaden met de grootst mogelijk eer het Lichaam van Christus wegdroegen, gevolgd door de acolieten de pastoors, en de priesters, de diaken en de bisschop en niet te vergeten het Genadebeeld.
En zo wil ik het ook. Ik wil God EER geven en EERHERSTEL. Hij wordt immers dagelijks gruwelijk beledigd door het wangedrag van vele mensen, zoals die rare Amerikaanse zangeres, die het zo nodig vond een Kruisenact op te voeren tijdens een van haar "concerten" en die nu in Polen verblijft. Met dit stukje eerherstel hoop ik met heel mijn hart dat God dit eerherstel wil accepteren, ter meerdere Ere en Glorie aan God en zijn Kerk.

De Telegraaf: platform voor anti-kerkelijke haatzaaiers

Het is genoeg geweest. Ik lees geen Telegraaf meer. De krant op het internet vindt het namelijk heel opportuun om personen aan het woord te laten die de Katholieke Kerk met haatzaaiende brieven aanvallen. Vandaag was het voor de zoveelste keer raak. Dit keer ging het over de Italiaanse premier Silvio Berlusconi die er verbaal wat van langs kreeg wegens zijn wangedrag van de laatste tijd. Natuurlijk heeft de Telegraaf als vanouds de ruimte gegeven aan mensen die het stelselmatig oneens zijn met de Kerk, maar er is ook keer op keer gecensureerd als er voorstanders weerwoord wilden geven en voor hun Kerk wilden opkomen. Dat gold ook voor mij. Hoe vaak is het niet voorgekomen dat mijn pro-kerk reacties niet geplaatst werden, zogenaamd omdat dit in strijd was met de “huisregels”? Ik weet het niet, maar het is wel opvallend dat heel veel tegenstanders van de Kerk ruim woord krijgen en dat vaak op een manier zonder dat er van bovenaf wordt ingegrepen. Toen golden die huisregels van de Telegraaf opeens niet meer. Volgens de Nederlandse jurisprudentie is de website beheerder verantwoordelijk voor de inhoud van de reacties. En als deze reacties aanzetten tot haatzaaien en/of discriminatie dan is de beheerder daar strafrechtelijk voor te vervolgen door het OM. Waarom de Telegraaf dit toch blijft doen weet ik ook niet.  Maar vreemd genoeg blijkt men maar oude koeien uit de sloot te halen. Ouwe koeien over niet-bestaande gouden kelken en weet-niet welk schandaal ook in de wereld, of de Kerk is er zogenaamd bij betrokken.

Voor de Telegraaf heb ik alvast een alternatief, ik schakel over op de Stentor. Ik heb alles wat aan de Telegraaf doet denken uit mijn favorietenlijst van mijn computer gegooid en dat blijft voorlopig zo. Deze krant is zo langzamerhand verworden tot een platform van anti-katholieke haatzaaiende-stokers, die hele en halve leugens tegen de Kerk mogen ventileren en zonder dat de redactie van de krant ingrijpt. Het beste is dat de gewone katholiek maar ver verwijderd blijft van deze malafide informatievoorziening en desnoods het abonnement van deze krant opzegt.

Dat is lachen joh!

Sommigen begrijpen niets van het Sacrament van de Biecht. Dat heb ik overigens wel de afgelopen jaren in de OLV Basiliek in Maastricht meegemaakt. Zo is elke zaterdag Biechtgelegenheid om 15:30 uur en wordt een bepaald deel van het kerkgebouw afgesloten. Maar eens was ik bezig deze afsluiting met paaltjes een koorden te regelen, toen er een jonge vent met dito vrouw voorbij kwamen lopen. Ze zagen de opschrift van het bordje "verboden toegang, wegens Biechtgelegenheid" staan, waarbij de jonge vent plotseling in de (luidruchtige) lach schoot. Er volgde een gesprek tussen mij en hem:

"meneer, u moet niet lachen als u niet weet waar het over gaat", zei ik. Waarop de jonge vent meteen antwoordde: "Maar ik vind het zo grappig, die mensen daar in die hokken"
"Ziet u nou wel, dat u niet weet waar het over gaat?" zei ik meteen terug "dat zijn helemaal geen hokken, maar Biechtstoelen".

De jonge vent wist niet hoe snel hij moest afdruipen, draaide subiet om en koos meteen het hazenpad, de kruisgang in. Wie had er immers gedacht dat een eenvoudige leek als ik iemand zo kon aftroeven? Zoiets verwacht men niet.

Natuurlijk is dit niet het enige geval geweest van "lachende personen", die het zogenaamd beter weten en "spottende ongelovigen" die zelfs de meest elementaire fatsoensnormen in een kerk niet beheersen. Maar opvallend is wel dat als je het gesprek aangaat en effe doorvraagt, al heel snel  een enorm gebrek aan kennis en geloofskennis zich manifesteert. Leuker werd het pas toen er - enige jaren geleden - vanuit de VVV hele volkstammen de kerk binnen kwamen met een kaartje waar een soort oud-marmer opdruk te zien was. De VVV had namelijk een Da Vinci Code spelletje uitgedacht en moest er een aantal vragen worden beantwoord die in de parochiekerk verborgen zouden zijn. Het pastorale team was duidelijker: die vond het (terecht) het  zoveelste boerenbedrog dat over de Kerk de ronde deed. Lachwekkend was dit VVV-initiatief niet, maar die zal mogelijk alleen aan de pecunia gedacht hebben...

Bisschoppen, weerstaat het kwade!

Met ontzetting heb ik vandaag vernomen dat in een Katholieke kerk in Den Bosch onlangs een homostel in "de echt is  verbonden". Natuurlijk niet sacramenteel (want dat kan helemaal niet eens), maar er is toch sprake van een ernstige parochiële ontsporing in de San Salvator parochie opgetreden. Intussen merken we niets over het aanpakken van het parochiële team dat daar "functioneert". Ergerlijker is het, dat er kennelijk een soort schijnceremonie heeft plaatsgevonden, en ik vraag mij af (met duizenden andere goede katholieken in dit land) waarom de bisschop van Den Bosch niet heeft ingegrepen. Of krijgen we straks ook een installatie van heksen of van andere Godloochenaars in bovengenoemde parochiekerk? En hoe vaak hoor ik niet dat, zodra als er een orthodoxe priester in Nederland maar iets fout doet, er meteen met een scherp mes wordt gezwaaid en gedreigd wordt om deze priesters te suspenderen bij ongehoorzaamheid? Waarom wordt er al 40 jaar de ongehoorzaamheid in tientallen en nog eens tientallen verschillende parochies getolereerd en worden deze priesters nooit bedreigd met suspensie? Waarom worden de gewone gelovigen overgelaten aan de wolven en wie heeft deze kerkverwoesters binnen de schaapstal binnen geleid? Het is maar een klein vraag je hoor!

En als men beweert dat er tegen heterodoxe priesters voldoende wordt opgetreden, nou daar ken ik al aardig wat verhalen van! Zo was er eens een priester in het bisdom Groningen die het niet nodig vond  het verplichte celibaat te beoefenen. Meneer de priester stak niet onder stoelen of banken dat hij in concubinaat leefde, en ergerlijker...de toen residerende bisschop was daarvan op de hoogte, maar deed vervolgens niets. Dit was in strijd met alle afspraken en de wetsteksten van het wetboek van Canoniek Recht. De bisschop - zo zei hij eens op televisie - wilde de pastoor niet kwijt. Hiermee werd voor de zoveelste keer de Geit en de Kool gespaard. De gelovigen konden hun zoveelste ergernisgever op het priesterlijke naamlijstje van notoire ongehoorzaamheid in de evangelische raden gaan toevoegen. Intussen liepen de kerken leeg, en niemand snapte er iets van!

Daarom Bisschoppen van Nederland en speciaal de Bisschop van Den Bosch: weerstaat het kwade, en roei deze ergernisgevende wantoestanden eens uit!

 

Missieorganisaties..?

Tientallen jaren lang wordt ons de missie-schaal voor een gift voorgehouden en soms krijg je wel eens een bruin zakje via de brievenbus tijdens de Vastenactie naar binnen geworpen. "Of u even geld wilt geven aan de armen mensen in Afrika" luidt het dan vaak. Nou, ik ben niet beroerd om iemand uit de brand te helpen, maar wat ik laatst van iemand gehoord had over onze "Missieorganisaties" deed mijn bloed lichtelijk naar het kookpunt stijgen. Wat is er aan de hand?
In de jaren 80 van de vorige eeuw was er in Nederland, tijdens het Kabinet Lubbers, een enorme discussie gaande. De discussie ging toen over het plaatsen van Kruisrakketten in Nederland als reactie op de plaatsing van Russische rakketten, de SS-20 (misschien weet u dat nog wel) en het was juist dat (weer) via de bus een pamflet naar binnen werd geduwd bij de beminde gelovigen thuis. Het pamflet stond op naam van het Komitee Kruisrakketten Nee Limburg en stond bol van protest tegen de plaatsing van die Kruisrakketten. Maar onderop stond een telefoonnummer van de organisatie in Limburg. Iemand is dat telefoonnummer toen gaan uitzoeken en kwam na een zoektocht in het telefoonboek van Roermond uit bij de het Bureau voor Internationale Solidariteit. En, heel vreemd, deze organisatie werd in de wandelgangen een "Missieorganisatie" genoemd. Nou weet ik niet wat men in deze kringen precies bedoeld met "Missieorganisatie", maar helemaal Kosjer vond men het blijkbaar niet, want de initiatiefnemers lagen overhoop met de zittende bisschop van Roermond, Bisschop Joannes Gijsen.

Maar het muisje krijgt een on-katholiek staartje.

Het is 1985, en  Paus Johannes Paulus II komt op bezoek in Nederland. De Acht Mei Beweging laat luidruchtig van zich horen en publiceert een lijst van participanten als tegengeluid van het pausbezoek. En wie denkt u dat er ook op de lijst van de Acht Mei staat? Juist ja. Het Bureau voor Internationale Solidariteit in Roermond. En dit alles levert voor de gewone katholiek nogal wat denkproblemen op. Een "Missiebureau", dat zich Komitee Kruisrakketten Nee noemt, en dan ook nog op de Acht Mei lijst staat van participanten die tegen de Paus is en de Kerk...(ik weet het, het wordt wat ingewikkeld)

Is het dan logisch dat bij een dergelijke demasqué de gelovigen geen geld meer willen geven? Wie wil zich nu laten bedriegen? Niemand toch?

PS: Wie graag iets wil doneren kan dit beter doen via Kerk in Nood. Dit is een degelijke en goede Rooms Katholieke organisatie, die wél achter Paus en Kerk staat.

Blij dat ik nooit KRO-lid ben geweest

Toen ik vanochtend opstond dacht ik aan de KRO met zijn BlootGewoon programma. Bij het overwegen ervan voelde ik mij gewoon verraden. Verraden door een omroep waar ik overigens - God zij dank - nooit lid van ben geweest. Het gevoel verraden te zijn had te maken met die ene grote K die voor die andere letters zogenaamd als vlag de lading moest dekken. Wie heeft hun trouwens het recht gegeven de Katholieke identiteit te koppelen aan een semi-pornografisch programma? Ik walgde van het idee alleen al, en ik moet zeggen dat er genoeg goede katholieke vruchten zijn overgebleven die zich evenzo verraden voelden en hun gevoel van walging niet konden onderdrukken. Jezus zei het al eens eerder; Aan de vruchten zult gij ze dus kennen. En het ergste is, dat niet alleen de KRO, maar ook de Volkskrant de gelovigen in Nederland jarenlang hebben bedrogen door zich voor te wenden als Katholiek, terwijl ze dat allang niet meer waren. Jarenlang werd een masker voorgehouden totdat....ja, totdat de maskers vielen en de ware aard van beide organisaties boven kwamen drijven. Maar daar bleef het niet bij, want men ging toen over tot een aanval op de Kerk van Rome, alsof het kwaad daar opeens vandaan kwam.

De gelovigen bleven zonder hun vertrouwde kranten en televisie achter. Alleen gelaten en uitgelachen door lieden die het Judasloon van dertig zilverlingen prevaleerden boven het Goud in de Eucharistie en het Goud in de Hemel.

Condoom-gatenkaas

Een bericht van NOS-telektekst al heel wat jaren geleden trok eens mijn aandacht. Toen ik dat bericht las, dacht ik: "dat moet ik effe onthouden". En wat bleek? Een tweejarige wetenschappelijk onderzoek toonde aan dat er per jaar 800 miljoen condooms scheuren tijdens normaal gebruik. Leest u even mee? 800 miljoen condooms per jaar scheurt in stukken. En wat zo grappig was: condoomvoorstanders vooral in de kranten en de media die denken dat je Aids kunt bestrijden met rubbertjes, die waren zo goed geweest om dit bericht totaal te verzwijgen voor de goegemeente. Geen krant heeft er over bericht. Er moest immers reclame gemaakt worden voor condooms en dan past het niet om te vertellen dat je eigenlijk Russisch Roulette aan het adviseren bent. Kortom: het bericht werd in alle toonaarden in de media en in de pers volledig verzwegen. Sterker nog: er werd meteen beweerd dat de uitkomst van elk onderzoek van falende condooms niet waar kon zijn. De bevolking moest immers dom gehouden worden, dus werden condooms meteen voor veilig verklaard. Later kom je er dan achter dat de farmaceutische industrie een aantal journalisten hadden gecorrumpeerd.

Een groep wetenschappers ging nog verder in die tijd en wilde wel eens weten hoeveel goedgekeurde condooms werkelijk de lakmoesproef konden doorstaan. Nou, daar schrokken ze wel wat van. Maar liefst 30 procent van alle goedgekeurde condooms lieten vrolijk het Hiv-virus door. Gecombineerd met de 13 procent scheurcondooms in het eerder onderzoek, kwam men nu uit op  een totaal van maar liefst 43 procent wat niet deugde (lekker veilig in de strijd tegen Aids, zal menig goede katholiek hebben gedacht!)

En wie denkt dat deze condomerie geen vervolg heeft, die heeft het mis. Want wat lees ik vandaag op RTL-nieuws? Juist ja, lees en huiver mee...

Voor het geval RTL-nieuws dit bericht van de server afhaalt (omdat dit niet zo welgevallig is voor de condoomlobby) heb ik maar besloten om het hele bericht hieronder af te drukken:

In het Afrikaanse land Zambia zijn alle condooms van twee merken uit de winkels gehaald.

Gaten

De condooms van de merken Hot en Evolution bleken onbruikbaar: er zaten gaten in. De condooms zijn afkomstig van een bedrijf uit Groot-Brittannië.

Hiv en aids

De Zambiaanse regering promoot het gebruik van condooms om de verspreiding van hiv en aids tegen te gaan. Dat lijkt enigszins te lukken, want het aantal infecties is iets gedaald. Toch heeft nog altijd 14% van de bevolking hiv of aids.

Begrijpt u nu waarom Hiv en Aids niet bestreden kunnen worden met deze condoom-gatenkaas?

Jezus heeft wel degelijk gezegd dat Hij Gods Zoon was

De ongelovigen onder ons zullen zich wel hevig op hun tenen getrapt voelen bij het lezen van de bovenstaande titel. De reden waarom ik deze titel zo geschreven heb is om tegenwicht te bieden aan bepaalde personen en zelfs theologen van naam die de term Gods Zoon voor Jezus niet zo zien zitten. Je komt het vaak genoeg tegen op internet en zelfs bij de uitspraken bij voorname mensen, en zelfs kom je het tegen in je eigen Kerk. De vraag is nu of deze mensen en illustere theologen wel de H.Schrift goed gelezen hebben. Ik wil ze bij voorbaat indelen bij die mensen die schuldeloos dwalen, maar soms krijg ik wel eens het idee dat er kwaadwillende opzet aanwezig is. De bedoeling is dan om gelovige mensen de verkeerde kant op te sturen.

Om het maar even kort te houden: er staat in de Bijbel wel degelijk dat Jezus zich Gods Zoon noemt in het Evangelie naar Johannes hoofdstuk 10 vers 36. Daarin zegt Jezus de volgende passage:

Hoe zegt gij dan tot Hem, die de Vader heeft geheiligd en in de wereld gezonden: Gij lastert: omdat Ik gezegd heb Ik ben Gods Zoon?

Met andere woorden: Jezus heeft dus wel degelijk van zichzelf gezegd dat Hij Gods Zoon was en is het tegendeel beweren ervan gewoon onwaar. De vraag is of hooggeleerde illustere theologen en hun medestrijders wel vatbaar zijn voor de waarheid. Naar alles wat ik in mijn leven heb meegemaakt vrees ik echter van niet.

De Kleren van de Keizer

Als je wel eens oude beelden met geluidsopnamen ziet en hoort van onze Katholieke Radio Omroep, dan denk je elke keer: "wat zijn die mensen vroom!" Met hele mooie vrome woorden en heel gelovig vertelden die journalisten over zaken uit Rome en zat je ademloos te luisteren naar die KRO-journalisten die een verslag aan het doen waren. Een verslag uit het begin van de jaren 60 van de vorige eeuw, dat wel.
Maar van die vroomheid is niet veel meer over. Satan had namelijk bij God geëist dat hij de KRO zou "ziften als tarwe". De Heer stemde in met deze beproeving, aangezien hij iedereen bij de KRO heel goed kende. Na 49 jaar en een paar maanden heeft de macht van het kwade over de KRO gezegenvierd. "Hoe?" zult u zeggen. Nou, bij diezelfde Katholieke Radio Omroep gaan ze sinds kort voor de camera "uit de kleren" voor een goed doel. Je kunt je afvragen of ik straks van diezelfde KRO de opdracht krijg om mijn buurman met een bijl te vermoorden voor het goede doel, of dat ik iemands huis in brand mag steken voor het goede doel of dat ik een vliegtuig met mensen opblaas voor het goede doel...Dat hopen we maar niet, maar kennelijk is niets meer te dol bij de KRO. En het ergste is...er zijn waarachtig mensen die met dit soort "katholieke programma's" willen meewerken!

Ik weet het nog goed, hoe wij in de lagere school in Amsterdam bij mevrouw Westhoff een plaatje mochten uitzoeken. Als je jarig was mocht je in de klas een sprookje uitkiezen. Dat werd ten gehore gebracht via een singeltje. Natuurlijk koos iemand eens het sprookje "De kleren van de Keizer" uit. Kortgezegd kwam het hier op neer dat een paar meesteroplichters de keizer de schitterendste kleren hadden aangesmeerd die hij alleen kon zien. Natuurlijk zag die keizer die "kleren" ook niet, maar wilde dat niet toegeven. Bij het showen van zijn nieuwe kleren aan het volk merkte iemand in het publiek op: "maar..de keizer heeft geen kleren aan!" Een bulderend gelach steeg op uit het volk. Toen pas besefte de keizer dat hij bedrogen was.

Ook de KRO heeft nu zijn "schitterend gewaad" dankzij een meesteroplichter (de duivel) aangetrokken, maar beseft nog steeds niet dat zij intussen poedelnaakt over straat rondloopt. Intussen lachen de echte katholieken zich ronduit suf over zoveel verblindheid, schaamteloosheid en zoveel domheid.

Zieke linkse mensen

Soms denk je wel eens dat Nederland een aantal ontspoorde zielepoten herbergt. Het zijn mensen die hele akelige dingen doen. Eén daarvan is het pertinent zwart maken, het consequent beschadigen van iemands goede bedoelingen. Ik zal een voorbeeld geven. In augustus van dit jaar komt er in Amsterdam een Congres, een wereldwijde coalitie die opkomt voor het traditionele gezin. Een gezin met vader, moeder en kinderen. Niks bijzonders, niks revolutionairs zou men zeggen. Alleen zijn er in Amsterdam ook lieden actief die het voornemen hebben om Amsterdam in een gewelddadig extreem-links woonwagenkampje van straat-chaoten om te bouwen en die zien dit Congres niet zo zitten. Niet alleen met woorden zijn ze tegen, maar ook met daden. Zo is een gebouw van het organiserend comité kortgeleden beklad met verf en met discriminerende leuzen verfraaid. De organisatie heeft officieel aangifte gedaan bij de politie die de zaak intussen hoog opneemt. Ook zijn er vernielingen aangericht.

Deze linkse anti-democraten noemen dit congres "fascistisch" (pardon?) en eisen dat deze "fascisten" vertrekken uit Amsterdam (pardon?). Congres-organisatoren worden opeens "Christen-fundies" genoemd, terwijl dit Congres juist religie-neutraal is. Deze linkse aggitatoren zien achter elke boom een veelheid van komplotten van extreem-rechtse lieden en ook een complot met voormalig president Bush (wat heeft die er nou mee te maken?) ontbreekt niet. En ja, als je voor pap en mam plus de kinds wilt opkomen dan moet je toch op zijn minst de allergrootste misdadiger zijn die de geschiedenis ooit heeft voortgebracht nietwaar? Dan wordt je gelijk gesteld met SS-kamparts Joseph Mengele in Auschwitz en met Adolf Hitler en zijn trawanten. En dat alles alleen maar omdat je voor het natuurlijke gezin, voor pappa, mamma en de kinderen opkomt. Ik bedoel maar. Kan het nog gekker in dit land? Nou, kennelijk kan het inderdaad nog gekker ja.

De last van een bezwaard Tilburgs geweten

In Tilburg mag pastoor Harm Schilder de klok niet meer luiden. Boze buurtbewoners hebben sinds kort de Gemeente Tilburg aan hun kant gekregen. De klok levert te veel lawaai en wordt ook nog eens - als klap op de vuurpijl - om 07:15 uur geluid. Dat kan niet, vond de gemeente en legde een dwangsom aan de parochie op om de klok te laten zwijgen. Maar pastoor Harm Schilder was het daar niet mee eens, want hier werd de vrijheid van Godsdienst in dit land om zeep geholpen. De pastoor stapte naar de rechter en....kreeg gelijk. Vreugde alom natuurlijk, behalve bij de uitslapers die vlak bij de kerk woonden en het gebouw maar een storend element vonden. Helaas heeft de rechter in zijn oordeel de gemeente (bedoeld of onbedoeld) een koevoet meegegeven. Die koevoet heet de Algemene Plaatselijke Verordening of kortweg APV. In die APV ontbrak namelijk de mogelijkheid om het klokkengebeier in Tilburg aan te pakken en sinds kort is er een extra artikel bijgevoegd om het klokje op de Tilburgse kerk de mond te snoeren. Vroeger moesten de pastoors nog rekening houden met de Wet op de Kerkgenootschappen, maar die is sinds een aantal jaren afgeschaft. Ook in die wet werd er gewag gemaakt van klokkengebeier, maar dan als een Protestantse kerk en een Katholieke Kerk vlak bij elkaar lagen waardoor gelovigen op de proef werden gesteld. Gelukkig is die tijd niet meer, maar nu hebben we de Tilburgse zaak erbij gekregen.

Je kunt je afvragen of die klok in Tilburg wel het werkelijke probleem is. Iemand merkte kortgeleden op dat het niet de klok, maar het geweten was waar de buurtbewoners last van hadden. Een aangezien deze tijdens de mis in hun warme nestjes willen verblijven, dan komt het mij voor dat deze persoon niet ver van de waarheid zit...

De vertaling als vervalsing

Niets is te dol. Bepaalde lieden hebben al jaren geleden een manier gevonden om het Katholiek geloof van binnenuit te verwoesten. Daarvoor gebruikten ze een beproefd en geliefd middel; vervals de Bijbel. Doe je dat, dan kun je deze vervalsingen citeren alsof dit de waarheid is en rechtgeaarde gelovigen zand in de ogen strooien. Bijbelvervalsers hebben het dan vooral gemunt op de Maagd Maria, de Moeder van God.

Voor diegenen die niet zijn geïnformeerd: de Bijbel is oorspronkelijk geschreven in het Grieks en het Latijn. We noemen dat de Grondtekst. Door een grondige studie zijn ook de eventuele schrijffouten in de kopieën hersteld, zodat we nu vrij nauwkeurig weten wat er werkelijk is geschreven. Wil je precies weten wat er is gezegd door Jezus of door de Profeten, dan moet je de Grondtekst raadplegen. Een Bijbelvertaling die een vrij goede weergave geeft van de Grondtekst vind je in de z.g. Petrus Canisius vertaling. In Jesaja 7;14 staat: zie de Maagd zal zwanger worden en een Zoon baren. In het Evangelie naar Matteüs wordt verhaald dat de Engel Gabriël aan Maria juist verwijst naar dit stuk van Jesaja 7,14. Maar kennelijk hebben de vervalsers hier een methode gevonden om de Grondtekst geweld aan te doen. In plaats van Maagd, vertaalden ze met Jonge Vrouw. Het leuke is dat dit er niet staat. In de  Griekse Septuaginta staat het woord PARTHENOS, wat letterlijk MAAGD betekent. Nota bene staat in de Latijnse Grondtekst op dezelfde plaats van Jesaja VIRGO, wat ook letterlijk MAAGD betekent. En jammer voor deze oplichters...ik kan Grieks en Latijn lezen...

Ik heb eens een discussie met een diaken gehad over dit onderwerp, en die beriep zich op een vertaling en interpretatie waar Jonge Vrouw werd gebezigd in plaats van Maagd. Ik heb toen uitgelegd dat deze verkeerde vertaling - die in zoveel Bijbelvertalingen voorkomt - de beduidende bedoeling moet hebben gehad om het Dogma van de Maagdelijke Geboorte te loochenen en dat de Grondtekst overduidelijk een bewijs van het tegendeel van deze "vertalers" vormde. In dit land echter zijn er geen Bijbelvertalers, maar Bijbelvervalsers in actie geweest met als bedoeling het katholiek geloof en erfgoed te vernietigen.

Ik ben een Katholiek Christen

Bij het starten van dit nieuwe blog dacht ik aan een paar goede Rooms katholieke priesters die Nederland nog rijk is. Wij, als gelovigen hebben de afgelopen 40 jaar letterlijk een woestijnervaring achter de rug, waarbij de kranten vandaag bijna triomfantelijk komen vertellen dat "mensen de Kerk links laten liggen". Dat verhaal van het Centraal Bureau voor de Statistiek is overigens wel met de nodige kanttekeningen en ik ga zeker deze kanttekeningen erbij plaatsen. Journalisten zijn nogal vergeetachtig, weet u.

Op het NOS-journaal van 12 uur in de middag (vandaag op 29 juli 2009) werd er bijverteld dat de leegloop vooral plaatsvond in de agrarische gebieden, maar dat er juist in de steden een toename van kerkbezoek is te constateren. Het plaatje van het kerkbezoek ziet er dus wat gedifferentieerd uit dan menig koppenschrijver uit de media ons wil laten geloven. En misschien denken journalisten dat gelovige mensen de kranten en opinie-makers hoger achten dan hun eigen Katholieke Kerk. Het antwoord is dus nee.

Dan even over de goede pastoors onder ons. Het zijn pastoors die van hun hart geen moordkuil maken en er soms gepeperde opmerkingen op na houden, maar dat is eigenlijk wel een beetje nodig. Sommige herders in deze Katholieke Kerkprovincie houden er een moraal en (liturgische)zeden op na, waarvan je dan denkt: "wat komt die nou eigenlijk hier doen?" Wie dat eens wil lezen moet beslist eens naar de weblog gaan van pastoor Rob Mutsaerts en pastoor Mennen. Die winden er tenminste geen doekjes om. Die zijn tenminste duidelijk in hun afwijzing van stelselmatige en doelbewuste onstporingen en sabotages in de liturgische praxis in menig parochiekerk in dit land. De Nederlandse bisschoppen hebben bij herhaalde malen gewaarschuwd en gezegd dat deze ontsporingen direct moeten ophouden, maar menig "schipperstrui-pastoor" (zoals ze door onze kerkgangers worden genoemd) wil maar niet luisteren en zet gewoon door op de ingeslagen weg van Acht-Mei-achtige liturgie dat geen liturgie is en ook helemaal niet zo mag heten.

Als de Heer zijn Twee Getuigen gaat zenden, dan schaar ik mij zelf aan hun kant om er maar Drie Getuigen van te maken (zie de Bijbel, Apocalyps van Johannes, hoofdstuk 11 vers 3 en verder)

Link blog pastoor Mennen en pastoor Rob Mutsaerts.